Skip to content
  • Ga naar:
  • Spintmijten en andere mijten
  • Herken
  • Schade
  • Soorten
  • Levenscyclus
  • Preventie
  • Nieuws

Biologische bestrijding van spintmijten en andere mijten

Spintmijten en andere mijtsoorten kunnen snel bedekte en onbedekte teelten besmetten, zich voeden met plantencellen en bladverkleuring, verminderde fotosynthese en lagere opbrengsten veroorzaken. Door hun snelle voortplanting zijn vroege detectie en continue bestrijding essentieel voor het behoud van gezonde, productieve gewassen.

Biologische bestrijding van spintmijten en andere mijten maakt gebruik van een reeks natuurlijke vijanden die zich richten op verschillende ontwikkelingsstadia van de plaag:

Roofmijten vormen de basis van de bestrijding door zich te voeden met eitjes, larven, nimfen en volwassen spintmijten. Roofwantsen en galmuggen vullen deze activiteit aan door mijtenhaarden op te sporen en uitbraken snel te verminderen. Met de biologische oplossingen van Koppert voor spintmijten en andere mijten kunnen professionele telers een stabiele plaagbestrijding handhaven, de kwaliteit van hun gewassen beschermen en een duurzame productie garanderen.

Biologische oplossingen voor Spintmijt en overige mijten

Filters:
Alle filters verwijderen
Alles weergeven Minder tonen
gevonden producten:

Vragen of hulp nodig?

Neem contact met ons op
  • Gemakkelijk te gebruiken
  • Minimale weerstand
  • Geen chemische residuen
  • Geen intervallen vóór de oogst

Kom meer te weten over

Wat zijn mijten?

Plantenmijten zijn een diverse groep kleine geleedpotigen die zich voeden met plantensap. Ze worden aangetroffen in een grote verscheidenheid aan habitats, van bossen en graslanden tot land- en tuinbouwgewassen. Plagen kunnen een belangrijke plaag vormen in de land- en tuinbouw en schade toebrengen aan gewassen en de opbrengst verminderen. Enkele veel voorkomende families en soorten mijten zijn:

  • Spint (familie Tetranychidae): Kasspint(Tetranychus urticae), soms ook karmijnspint(Tetranychus cinnabarinus), Europese rode mijt(Panonychus ulmi).
  • Weekhuidmijten (familie Tarsonemidae): Begoniamijt(Polyphagotarsonemus latus), Cyclamenmijt, ook wel Aardbeimijt genoemd(Phytonemus pallidus)
  • Gal- en roestmijten (familie Eriophyidae): Tomatenbruinmijt(Aculops lycopersici), Hennepbruinmijt(Aculops cannabicola)
  • Valse spint (familie Tenuipalpidae): Platte mijt of Rode theemijt(Brevipalpus phoenicis)

Elke soort plantmijt heeft zijn eigen unieke kenmerken en voedingsgewoonten. Plantenmijten gedijen over het algemeen goed in warme en droge omstandigheden, daarom vormen ze vaak een probleem in kassen en bij warm, droog weer buiten. Het bestrijden van mijten kan een uitdaging zijn vanwege hun snelle voortplanting en de ontwikkeling van resistentie tegen bepaalde bestrijdingsmiddelen. Technieken voor geïntegreerde gewasbescherming (IPM), waaronder biologische bestrijding, worden vaak gebruikt om mijtplagen te beheersen en de plantgezondheid te beschermen.

Mijten herkennen

Spint is te herkennen aan de kleine afmetingen en het spinachtige uiterlijk. Spint en valse spint zijn meestal minder dan 1 millimeter groot en bereiken een kleur van lichtgeel tot groen, bruin of rood. Ze hebben acht poten en zijn nauw verwant aan spinnen, maar missen de duidelijke lichaamssegmentatie die spinnen wel hebben. Galmijten en roestmijten zijn zo klein dat ze niet met het blote oog te zien zijn en hebben maar vier poten. Weekhuidmijten zijn ook niet met het blote oog te zien, maar hebben acht poten. Voor deze mijten is een vergrootglas nodig om ze op te sporen.

Plantenmijten zijn vaak te vinden in kolonies aan de onderkant van bladeren, waar ze zich voeden met het sap van de plant. De schade die door mijt wordt veroorzaakt, kan leiden tot verkleurde of gespikkelde bladeren, groeiachterstand en in ernstige gevallen bladval of het afsterven van de plant. Schadeverschijnselen zijn belangrijk voor een vroege detectie van voermijt en een effectief beheer, omdat ze door hun kleine formaat en neiging om zich aan de onderkant van de bladeren te verstoppen, moeilijk te herkennen zijn.

Schade door spint

Enkele veel voorkomende tekenen van schade door spint zijn vergeling of bruinverkleuring van de bladeren, stippeling of vlekken op de bladeren (kleine witte of gele vlekjes) en webben op bladeren en stengels. De bladeren kunnen ook vervormd of gekruld raken en de plant kan er belemmerd uitzien of een verminderde groei hebben. In ernstige gevallen kunnen de bladeren vroegtijdig vallen en kan de plant afsterven. Bovendien verminderen spintmijten het fotosynthesevermogen van de plant, wat kan leiden tot een verminderde opbrengst en kwaliteit van fruit en groenten.

Schade door begoniamijt

Begoniamijten veroorzaken een specifieke vorm van schade die "bronzing" wordt genoemd en die verward kan worden met schade veroorzaakt door plantenvirussen. Dit verschijnt als een bronzen of roodbruine verkleuring van de bladeren, waarbij de aangetaste delen krullen en draaien. Deze schade wordt veroorzaakt doordat de mijten zich voeden met het plantenweefsel, waardoor de groei en ontwikkeling van de bladeren wordt verstoord.

Schade door spint

Valse spint, ook wel platte mijten genoemd, kan een bereik aan schade veroorzaken, afhankelijk van de soort en de waardplant. Ze veroorzaken vaak geelbruine vlekken en verkleuring op de bladeren. Sommige soorten veroorzaken de vorming van bladgallen. Aangetaste vruchten kunnen gele of bruine vlekken vertonen of vervormd zijn. Zware aantasting kan de algehele plantgezondheid en groei aantasten en leiden tot lagere opbrengsten.

Schade door mijt

Mijten staan er ook om bekend dat ze bronzing op de bladeren veroorzaken, evenals andere symptomen zoals bladkrullen, verwelking en necrose.

Mijtensoorten

Veel voorkomende families van plantmijten zijn spint, weekhuidmijt, galmijt, roestmijt en valse spint. Binnen deze families zijn er veel voorkomende mijtsoorten die worden beschouwd als plagen in land- en tuinbouw:

  • Spint (familie Tetranychidae): Kasspint(Tetranychus urticae) soms ook karmijnspint(Tetranychus cinnabarinus), Europese rode mijt(Panonychus ulmi).
  • Weekhuidmijten (familie Tarsonemidae): Begoniamijt(Polyphagotarsonemus latus), Cyclamenmijt, ook wel Aardbeimijt genoemd(Phytonemus pallidus)
  • Gal- en roestmijten (familie Eriophyidae): Tomatenbruinmijt(Aculops lycopersici), Hennepbruinmijt(Aculops cannabicola)
  • Valse spint (familie Tenuipalpidae): Platte mijt of Rode theemijt(Brevipalpus phoenicis)

Levenscyclus van mijten

De levenscyclus van mijten bestaat meestal uit vier stadia: ei, larve, nimf en volwassen mijt. De duur van hun levenscyclus kan variëren afhankelijk van factoren zoals temperatuur, vochtigheid en de beschikbaarheid van voeding. Hier volgt een overzicht van de levenscyclus van mijten:

  • Ei: De levenscyclus begint met het leggen van eitjes door de vrouwelijke mijt. De eitjes zijn meestal bolvormig en worden aan de onderkant van bladeren of op andere delen van de plant gelegd. Het aantal eitjes dat een vrouwtje legt, kan variëren en ze kunnen binnen een paar dagen tot een paar weken uitkomen, opnieuw afhankelijk van de klimaatomstandigheden.
  • Larve: Zodra de eitjes uitkomen, komen de larven van de mijt tevoorschijn. Deze larven hebben drie paar poten, behalve de Eriophyidae die twee paar poten hebben. Tijdens dit stadium beginnen de larven zich te voeden met plantensap en vervellen ze om over te gaan naar het volgende stadium.
  • Nimf: Na de eerste vervelling worden de mijt larven nimfen. Nimfen hebben vier paar poten, behalve Eriophyidae die twee paar poten hebben. Ze blijven zich voeden met de waardplant en vervellen verschillende keren, waarbij ze hun exoskelet afwerpen terwijl ze groeien.
  • Volwassen: Wanneer de nimfen na een reeks vervellingen volwassen zijn, worden ze volwassen. In dit stadium zijn ze volledig ontwikkeld en worden hun kleur en uiterlijk duidelijker. De volwassenen blijven zich voeden met het plantensap en planten zich voort om nieuwe eitjes te leggen, waardoor de levenscyclus opnieuw begint.

De levenscyclus van plantmijten kan onder gunstige omstandigheden vrij snel verlopen. Sommige soorten voltooien hun levenscyclus in slechts één tot twee weken. Deze snelle ontwikkeling draagt bij aan hun vermogen om zich snel te vermenigvuldigen en aanzienlijke schade aan planten te veroorzaken als ze niet onder controle worden gehouden. Hun korte levenscyclus maakt het ook bijzonder moeilijk om ze te beheersen met traditionele plaagbestrijdingsmethoden, wat het belang benadrukt van geïntegreerde gewasbescherming om mijtenpopulaties onder controle te houden.

Hoe mijt voorkomen

Om het gewas in je kas vrij te houden van mijten, is een combinatie van proactieve maatregelen nodig. Een belangrijke stap is het handhaven van optimale groeivoorwaarden voor je planten door de juiste bewatering, bevruchting en temperatuurregeling. Gestreste planten zijn kwetsbaarder voor mijt, dus is het essentieel om ze gezond en sterk te houden. Het is ook belangrijk om je planten regelmatig te controleren op vroege tekenen van mijt. Dit kun je doen door de planten visueel te scouten.

Je kunt ook maatregelen nemen om te voorkomen dat mijten je kas binnenkomen door hygiënische maatregelen te nemen, zoals het verwijderen van onkruid en andere planten die als waardplant kunnen dienen voor mijten, en door een grondig reinigings- en desinfectieprogramma uit te voeren voor alle gereedschappen, apparatuur en oppervlakken.

Tot slot kan de introductie van biologische bestrijders zoals roofmijten een effectieve manier zijn om de populatie plantmijten onder controle te houden.

Video’s over de bestrijding van mijten

Bekijk de video of ga naar ons YouTube-kanaal om onze bestrijdingsproducten voor spintmijt in actie te zien.

Hulp nodig?